Gizemli bir rüya…

İnsan gün ortasında sığınır karanlığa…

İçinde bir yerlerde bilir hep… karanlık aydınlığın yansıması…

Zaman denen şey, 365 gün altı saat kandırmacası…

Mevsimlere sor…

Yazın sıcağına…

baharın rengarenk çiçeklerine…

ve döngünün başlangıcı… bitişi… rolündeki kışa…

kar tüm şeffaflığı ile örterken yeryüzünü beyazlığıyla…

saflığı hangi düzlemde saf diye…

gerçek…

rüya…

zaman…

insanoğlu…

iyi, kötü… İyilik ve kötülük…

inanç, inanmak…

evren…

…uzay boşluğunun karanlığında bükülen aydınlığın yansıması…

ya karanlığın yayıldığı boşluk, sonsuz düzlem?..

ışık hızında, bir günün, belki bir ömrün yansıması…

karanlığın sonsuz teslimiyeti ise, sıcak bir yıldız zümresi gizeme…

şimdi düşün!..

Gerçek denilen budala, evrenin hangi zaman kıvrımında saklanmakta?..

Sonsuz düzlemde bükülen rüyalarında…

 

 

 

 



   	

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.