Hüzün!

Gözlerimin dokunduğu her yer.
Derinliği maviliğin,
Gölgesi karanlığın
Hüzün!
Ufka doğru süzülen bir kuşun çırpınışları…
Hiç… Hiç duyulmayan özgürlüğün o eşsiz tını…
Dokunamadığım kayıp anlar.
Hep hüzün dokunuşları.
Bir yer hayal et, hiç değmemiş olsun hüzün!
Tüm renklerinden, kimliklerinden arınmış bir yer.
İşte,
Bilmediğim, bilmediğin kayıp benliğimiz orada hep el ele…
Unut o yeri…
Ya şimdi?
Buram buram, hüzün kokuyor buralar.
Gözlerin, gözlerim…
Yaşam ölümün koynunda hüzün!
Hüzün; saniye saniye… Ufka doğru süzülen kuşun hiç tatmadığı, özgürlüğün çırpınışları gibi…
Nefes almakta…