Bakmak, gözlerine…

Öylece bakıyordu.
Düşlerine kapılıp giden birini anımsatıyordu gözleri.
Sıcak bir bahar havası
Rüzgarın tatlı esintisi…
Uçuşuyordu, bedeni, ruhu…
Kayıp bir ruh, eksik bir parça.
Ufuk çizgisi gözlerinde,

Kayboluyordu.
Hepsi onunla var oluyor, yine onunla yok oluyordu.
Bakmak,
Kaç geceye öylece, kayıp bir ruh ile…
Bilmiyordu.
Kimliksiz geceler,
Gölgeler…
Hepsi içinde başka bir benliği ifade ediyordu.
o ise,
Kayıp ruhu hangi kimliğinde saklı
bilmiyordu.
(…)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.